Abstract
Mien Ruys (1904-1999) was een pionier van de moderne tuinarchitectuur. Ze was politiek en sociaal bevlogen, en een voorvechtster van interdisciplinaire samenwerking; ze werkte samen met architecten en stedenbouwkundigen, en streefde ernaar dat het landschapsontwerp integraal kon bijdragen aan stedenbouwkundige plannen. Een groot deel van haar oeuvre speelt zich af in en rondom sociale woningbouw en is nog steeds te zien in Amsterdam Nieuw-West. Werkzaam in een tijd van vernieuwing en wederopbouw stond haar creatieve geest garant voor veel innovaties in het tuinontwerp, zoals de uitvinding van grindtegels, toepassing van afgedankte spoorwegbielzen - waarmee ze vooropliep in het nadenken over hergebruik - en confectieborders. [...]
| Original language | Dutch |
|---|---|
| Place of Publication | Amsterdam |
| Publisher | Van Eesteren museum |
| Media of output | Online |
| Publication status | Published - 2025 |
UN SDGs
This output contributes to the following UN Sustainable Development Goals (SDGs)
-
SDG 11 Sustainable Cities and Communities
Fingerprint
Dive into the research topics of 'Confectie en eigenheid: De confectieborders van Mien Ruys als bouwstenen voor gewortelde tuinen'. Together they form a unique fingerprint.Cite this
- APA
- Author
- BIBTEX
- Harvard
- Standard
- RIS
- Vancouver