Stijgend water, zinkende steden: De worsteling van Venetië en Rotterdam met het landschap van lagune en delta

Translated title of the contribution: Rising water, sinking cities : Venice and Rotterdam: Grappling with the landscape of lagoon and delta

Research output: Contribution to journalArticleScientificpeer-review

3 Downloads (Pure)

Abstract

Hoge waterstanden in steden in kust- en deltagebieden leiden sinds de laatste eeuwwisseling tot steeds meer problemen. Niet alleen veel steden in de ‘Global South’, met gebrekkige voorzieningen om zich tegen hoge waterstanden te verdedigen, kampen met toenemende overstromingen. Ook relatief rijke steden in Europa en de Verenigde Staten hebben alle redenen zich zorgen te maken, met de gevolgen van de orkaan Katrina voor New Orleans (2005) en Sandy voor New York (2013) nog vers in het geheugen. In Europa werd recent, in november 2019, de Grande Dame van steden in en aan het water, Venetië getroffen door het ernstigste acqua alta (hoogwater) sinds 1966. Grote delen van de stad stonden langere tijd onder water, met grote gevolgen voor de vele kunstschatten en monumenten, maar ook voor de economie, het welzijn en de bewoonbaarheid van de stad.
Enkele maanden later, in februari 2020, moesten in Nederland, door sommigen ‘de veiligste delta ter wereld’ genoemd, alle zeilen worden bijgezet om een combinatie van hoge waterafvoer door de rivieren en springtij op zee het hoofd te kunnen bieden. De vele rivierbedverbredingen die in de periode 2005-2015 zijn gerealiseerd in het kader van het nationale programma ‘Ruimte voor de Rivier’ konden nu voor het eerst hun nut bewijzen.
Grote delen van het rivierengebied, normaal in gebruik voor akkerbouw en veeteelt of als natuurgebied, werden gecontroleerd onder water gezet, waardoor overstromingen van steden langs de rivieren werden voorkomen. Dit procedé  bleek overal in het rivierengebied succesvol te werken – behalve in de regio Rotterdam, die buiten het programma ‘Ruimte voor de Rivier’ viel en geen voorzieningen kent voor tijdelijke rivierbedverbreding.

Since the turn of the century, high water levels in cities in coastal and delta areas have given rise to ever-increasing problems. It is not just the many cities in the ‘Global South’, burdened with inadequate defences against high water levels, that are having to contend with increased flooding. Even relatively wealthy cities in Europe and the United States, the damage wreaked by Hurricane Katrina in New Orleans (2005) and by Hurricane Sandy in New York (2013) still fresh in their minds, have good reason to be concerned. In Europe, as recently as November 2019, the Grande Dame of water cities, Venice, suffered its worst acqua alta (high water event) since 1966. Large parts of the city were under water for an extended period of time, with huge consequences not only for the city’s many art treasures and heritage structures, but also for the economy, the well-being and the habitability of the city.
Several months later, in February 2020, the Netherlands, dubbed by some ‘the safest delta in the world’, had to pull out all the stops in order to withstand the combined forces of high riverwater discharge and a spring tide at sea. For the first time, the many riverbed widenings carried out in the years 2005-2015 in the context of the national ‘Room for the River’ programme, were able to demonstrate their effectiveness. Largeparts of the river area, normally used for arable and livestock farming or as nature areas, were subjected to controlled flooding, thereby preventing the inundation of cities along the rivers.
Translated title of the contributionRising water, sinking cities : Venice and Rotterdam: Grappling with the landscape of lagoon and delta
Original languageMultiple languages
Pages (from-to)7-45
JournalOverHolland
Volume13
Issue number21
Publication statusPublished - 2021

Fingerprint

Dive into the research topics of 'Rising water, sinking cities : Venice and Rotterdam: Grappling with the landscape of lagoon and delta'. Together they form a unique fingerprint.

Cite this